Przeskocz do treści

9

Święta, święta i… oktawa czyli o oczekiwaniu w Adwencie i świętowaniu Bożego Narodzenia rozciągniętym o oktawę w naszej rodzinie. My nadal świętujemy, codziennie jacyś goście, codziennie kolędujemy... Nie wiem czy uda mi się zebrać w sensowną całość wszystkie myśli i wydarzenia, bo okres bogaty był. Postaram się 😉
Święta, święta i... oktawa

Adwent

Adwent. Zadziwiająco szybko minął, zadziwiająco... wciąż pamiętam jak planowałam Adwent i nawet jak dość sprawnie mi szło. Czasu tylko zabrakło na net, ale codzienne życie ważniejsze w mych priorytetach. Początek był dla klimatu adwentowego obiecujący, bo spadł śnieg 😉 Antek pierwszy raz w życiu jechał sankami 😉

Skusiłam się i zakupiłam ebook wydany przez Magazyn Kreda "Najpiękniejszy Adwent". Podoba mi się, polecam wszystkim, którzy nie wiedzą jak dobrze przeżyć ten czas w rodzinie. To taka kompaktowo zawarta informacja o tym okresie liturgicznym, w zasadzie to taki trochę jak zbiór przepisów, gotowych do wydruku 🙂

W tym roku mieliśmy kilka elementów - roraty (byliśmy prawie na wszystkich w naszej parafii), zadania adwentowe, drzewko Jessego i słoik dobrych uczynków. Najwięcej emocji wzbudzał w tym roku słoik dobrych uczynków - przy wieczornej modlitwie rodzinnej, każdy musiał powiedzieć co dobrego danego dnia zrobił i zapisywaliśmy to na karteczce i wrzucaliśmy do słoika. W Wigilię włożyliśmy te karteczki Panu Jezusowi do żłóbka. Było to dość trudne zadanie, zwłaszcza dla niektórych dorosłych 😉

Przy obmyślaniu zadań do kalendarza adwentowego uświadomiłam z zaskoczeniem, że wiele z zadań brzmi mało atrakcyjnie dla moich dzieci, bo... wiele z nich robimy na co dzień. I że mamy bardzo fajne życie, to nasze domowe, w swoim rytmie, ze swoimi rytuałami, ze swoim tempem. Że się rozwijamy i żeby rozwijać się dalej musimy podnieść poprzeczkę i wejść piętro wyżej. Nie wiem do końca co to piętro wyżej oznacza, ALE poszukuję odpowiedzi 🙂

Zbiórka harcerska online - pieczenie pierników 🙂

Pod względem organizacyjnym, sprzątająco - gotującym, to w tym roku mam sfery gdzie poczułam się dumna z siebie, bo nie miałam języka na brodzie. Jednak spisana kartka, wciągnięcie młodych do różnych zadań i realizacja kilku zadań pomimo codziennych przeciwności przyniosła pozytywny skutek.

Święta, święta i... oktawa

Zacznijmy od Wigilii. Wigilia w naszej rodzinie jest trochę jako kolędowanie, bo jeździmy od rodziców do rodziców/ rodziny, taka wigilia w drodze. W tym roku po raz drugi rozpoczęliśmy naszą domową kolację wigilijną o 14.30., bardzo nam odpowiada ta nowa NASZA tradycja. Mam wrażenie, że więcej w nas przez to spokoju i mniej nerwowości, że gdzieś się spóźnimy. Wprowadza nas na właściwe tory, mamy dla siebie czas na złożenie życzeń, jest czas na modlitwę... Mieliśmy pierwsze zawody pt. 'Kto zje/spróbuje wszystkie potrawy na stole' - wygrała Marcelina, drugie miejsce Ony 🙂 Później po 16.00 pojechaliśmy na kolejną kolację wigilijną i pokolędowaliśmy do Pasterki. Po Mszy rozpoczęło się drugie życie i wszyscy, oprócz Antka, poszliśmy w środku nocy spać 🙂

Boże Narodzenie i reszta świąt była fajna, był czas na kolędowanie, Marcelina zagrała nam 3 kolędy i była przeszczęśliwa, wspólne gry planszowe, czytanie, jedzenie, spotkania... W Niedzielę Świętej Rodziny odnowiliśmy ślubowanie małżeńskie i zrodziło to nam fajną małżeńską rozmowę w niedzielne popołudnie.

Aktualnie świętujemy dalej czyli kolędujemy, wykonujemy tylko to co konieczne, przyjmujemy gości. Niemniej jednak mam potrzebę schowania się do norki, chyba z nadmiaru różnych emocji i wydarzeń 🙂

Pomiędzy

W międzyczasie wzięliśmy udział w konkursie zorganizowanym przez ZDR3+ "Rodzina pozytywnie nakręcona". Nakręciliśmy się my i wkręciliśmy zaprzyjaźnione rodziny. Tym filmikiem wygraliśmy laptopa 🙂 Przyda się, bo ostatnio już był kłopot ze sprzętem przy zajęciach zdalnych Marceliny w szkole muzycznej.

Braliśmy udział w zdalnych lekcjach muzealnych Muzeum Łazienki Królewskie. Było ciekawie i fajnie. Wielki plus za organizację, materiały do zajęć dostaliśmy kurierem wcześniej i dzięki temu było mniej rozgardiaszu przy realizacji zajęć.

W tym tygodniu dość niespodziewanie (z mojej winy) mamy egzaminy klasy pierwszej, część pisemną i ustną. Egzaminy będą przeprowadzone w formie zdalnej - zakres: edukacja wczesnoszkolna, język angielski i religia. Marcelina nie czuje powagi słowa egzamin, a ją z tego nie wyprowadzam. Podchodzę do tego tak, że ma pokazać co umie, co lubi, co robi. Zamelduję po jak jej poszło 🙂

Zatem jak dobrze pójdzie to od stycznia będziemy mieć wakacje.... hahah.. tak naprawdę mój domowy plan edukacyjny kończy się jednak w maju, co też jest dość umowne, bo generalnie uczymy się cały czas 😉

2

Zawstydziłam się jak zobaczyłam zaniedbane wpisy z biblioteczki dzieci. Chciałabym choć trochę uzupełnić i pokazać kilka pozycji, które sprawiły nam sporo radości i przyjemności przy czytaniu.

Dziadek i niedźwiadek, Łukasz Wierzbicki

To już nasza kolejna pozycja Łukasza Wierzbickiego, którą przeczytaliśmy z wielką przyjemnością. Dziadek i niedźwiadek to książka oparta na faktach. Opowiada historię niedźwiadka Wojtka w polskim wojsku podczas II wojny światowej.

Książka zawiera mapę i sporo fotografii z prawdziwym Wojtkiem. Akcja napisana jest wartko i ciekawie, dzieci ją wręcz chłonęły i było "Mamo, mamo jeszcze jeden rozdział" :-). I jest to chyba wystarczającą zachętą!

Biblioteczka dzieci cz. 4

Zwycięstwa różańcowe, Ewa Hanter

Bardzo fajna książka, która w krótkich, ciekawych, prawdziwych historiach opowiada zwycięskich bitwach dokonanych dzięki wstawiennictwu Maryi. Historie są ciekawe nie tylko dla dzieci, ale też dla dorosłych. To taka żywa książka o historii.

Autorka jak zwykle nas nie zawiodła. Bardzo polecam tą pozycję.

Biblioteczka dzieci cz. 4

Młode wino w nowych bukłakach, Ewa Hanter, Anna Koźmińska

To dobrze opracowana pozycja z różnymi propozycjami zabaw, gier, układanek, zadań dla dzieci. Prawie bym orzekła, że każdy rodzic powinien mieć ją w domu. Jest idealna na długie jesienno-zimowe rodzinne wieczory.

Biblioteczka dzieci cz. 4

Jest dobrze przemyślana, uczy jak w ciekawy sposób pokazać dziecku świat przyrody, matematyki czy zabaw językowych w różnych grupach wiekowych.

Biblioteczka dzieci cz. 4

Książka zawiera też 3 wkładki z materiałami potrzebnymi do realizacji gier czy zabaw. Zrobiłam kilka zdjęć by zobrazować co książka zawiera. Jest genialna.

Biblioteczka dzieci cz. 4

23

Dlaczego edukacja domowa w naszej rodzinie? Ta odpowiedź jest chyba najbardziej mi potrzebna, by uporządkować swoje myśli i móc innych odsyłać do niej 😉 Tak naprawdę workbook napisany i wydany przez Kornelię Orwat "Jak być mamą w edukacji domowej i nie (dać się) zwariować?" był inspiracją. Zmusił mnie do zastanowienia się i pewnego podsumowania swoich myśli i refleksji. Wdzięczna jestem bardzo za to Kornelii! Ten wpis jest częściowym podsumowaniem moich odpowiedzi na workbooka 🙂

Edukacją domową zafascynowałam się już dawno, bardzo dawno, bo nawet wcześniej niż miałam własne dzieci 😉 Jako że musiałam na własne poczekać to tylko po cichu podczytywałam blogi mam prowadzących ed. Najbardziej od zawsze podobało mi się u HSlinum i o takiej edukacji w rodzinie marzyłam u siebie 🙂

Dla przejrzystości i uczciwości napiszę, że mój mąż nie w pełni popiera naszą domową edukację. Ma jednak zaufanie do mnie i dzięki temu wyraził na nią zgodę. Albowiem, żeby dzieci mogły zostać objęte obowiązkiem szkolnym poza szkołą zgodę muszą wyrazić oboje rodzice. mamy troje dzieci, które nigdy nie chodziły do placówek.

Edukację domową traktuję całościowo i dlatego bardziej odpowiada mi określenie wychowanie w rodzinie. Wychowanie bowiem obejmuje całego człowieka: umysł, ciało i ducha. W moim pojęciu ten harmonijny rozwój jest niezbędnie konieczny by wychować człowieka dojrzałego i szczęśliwego. A w domu, rodzinie jest do tego miejsce idealne.

Dlaczego edukacja domowa w naszej rodzinie?

Edukację w domu traktuję jako:

  • dobry czas na budowanie relacji w rodzinie, pomiędzy rodzeństwem,
  • możliwość wychowywania dzieci w wierze, przekazywanie wartości,
  • jako wspaniałą przygodę, także dla nas rodziców, wspólnego poznawania świata,
  • brak konieczności oceniania i porównywania z innymi (moje dzieci nie znają ocen i mamy jedną z podstawowych zasad, że porównywać możemy się tylko sami ze sobą tzn. każdy może uczyć dostrzegać w czym stał się lepszy, czego się nauczył albo gdzie nie domaga),
  • możliwość zdobycia rzetelnej wiedzy, uczenia się całościowego, blokowego oraz dostosowania do indywidualnych predyspozycji dzieci,
  • szansę odkrywania własnych talentów, zainteresowań,
  • możliwość dogłębnego poznania dzieci, ich charakteru, upodobań.
Dlaczego edukacja domowa w naszej rodzinie?

Moje negatywy ed

Osobiście dla mnie negatywnymi skutkami ed jest:

  • uświadomienie sobie swoich największych wad i braków 😉
  • niezrozumienie zwłaszcza wśród części najbliższej rodziny (choć zdumiałam się kilka razy, bo tam gdzie spodziewałam się ataku otrzymałam pozytywny odbiór i zrozumienie),
  • niższy standard życia, bo finanse przez brak mojej pracy zawodowej są zdecydowanie niższe,
  • ograniczony czas na ciszę i samotność 😉
  • odpowiedzialność,
  • badanie w poradni pedagogiczno - psychologicznej,
  • ocenianie moich dzieci przez innych.

Niemniej jestem z tych co widzą prawie zawsze szklankę do połowy pełną niż pustą, więc negatywy niezbyt mocno mi dokuczają. Przy odpowiedniej interpretacji można nawet uznać je za pozytywy 🙂

Wątpliwości

Czy mam wątpliwości?

Co do decyzji o nauczaniu domowym - nie.

Wątpliwości najczęściej dotyczą drobnostek np. że za mało robimy, że za mało systematycznie, że za mało wychodzimy... Rozmywają się one jednak gdy porozmawiam z innymi mamami w ed, gdy stanę do modlitwy, gdy odpocznę, gdy pobędę sama ze sobą.

Dlaczego edukacja domowa w naszej rodzinie?

Pozytywy ed

  • za codzienność!
  • relacje pomiędzy rodzeństwem i w rodzinie, budowanie więzi,
  • wolność, spokój,
  • czas na wspólną, modlitwę, czytanie Pisma św.,
  • pewien stały rytm tygodnia, roku,
  • możliwość życia zgodnie z rokiem liturgicznym i porami roku,
  • łączenie wiedzy z różnych dziedzin, pokazywanie świata jako całości,
  • samodzielność w nauce,
  • możliwość obserwacji dzieci, ich rozwoju,
  • wzajemne wspieranie pomiędzy rodzeństwem, brak rywalizacji,
  • brak ocen, porównań,
  • czas na szkołę muzyczną i inne dodatkowe zajęcia, harcerstwo,
  • mój stały rozwój osobisty, praca nad sobą,
  • dostosowanie tempa do naszych potrzeb i możliwości,
  • za budowanie poczucia wartości,
  • za czas na rozmowy, wyjaśnianie świata i wątpliwości,
  • dużo przeczytanych wspólnie, głośno książek,
  • różne domowe, rodzinne rytuały,
  • więcej wolnego czasu,
  • kreatywność w wymyślaniu zabaw, zadań, nauka wzajemnej współpracy,
  • nauka obowiązków, różnych zadań domowych,
  • możliwość chronienia ich wrażliwości, delikatności, niewinności.
Dlaczego edukacja domowa w naszej rodzinie?

'Negatywne' zarzuty

Chciałabym się odnieść choć w kilku zdaniach do różnych negatywnych opinii, które słyszałam lub pytań o negatywnym zabarwieniu.

Nauczanie domowe nie jest u mnie w opozycji do szkoły. Uważam, że to dwa różne światy, rodzina obejmuje temat całościowo, a szkoła tylko wg sztywno narzuconych programów. Uważam, że moje dzieci spokojnie poradziłyby sobie w szkole, nie jest więc to ucieczka przed nią.

Nie obawiam się też braku socjalizacji, bo homeschooling to nie jest przecież zamknięcie dzieci w domu. Myślę, że nawet mamy więcej możliwości do rożnych kontaktów z innymi, bo mamy trochę inaczej ułożony czas.

Wreszcie koniec 😉

Nie wiem czy w pełni odpowiedziałam na pytanie: Dlaczego edukacja domowa w naszej rodzinie? Pewnie nie wyczerpałam tematu. Myślę, że ten temat będzie we mnie ewoluował, dojrzewał. Na pewno dla naszej rodziny, dla naszych dzieci to jest świetna decyzja. Powtórzyłabym ją z pełnym przekonaniem. Po prostu widzę nasz rozwój, i jako rodziny i jako dzieci indywidualnie. TU czasem o niej coś piszę 🙂
Jeśli jesteście czegoś ciekawi albo coś napisałam niejasno to śmiało pytajcie. Raczej nie mamy nic do ukrycia 😉