Przeskocz do treści

jestem

Przyznam szczerze, że nie wiem kiedy mi minął październik.
Wprowadzam od dziś na nowo sobie dyscyplinę czasową, bo znów jakby niektóre sprawy mi się rozjeżdżały. Zapewne powinno to skutkować większa regularnością w pisaniu i wreszcie odwiedzaniu Was na blogach, bo tu mam tyły takie, że jak wejdę na jeden to dłuższą chwilę mi schodzi na czytaniu do tyłu, by być na bieżąco 🙂
Jutro, a w zasadzie chyba już dziś, zrobię ciąg dalszy naszej remontowej historii.

czasem krzywo na mamę patrzę 😉

W ostatni weekend rozpoczęliśmy Szkołę Maryi [KLIK], chyba wreszcie nam się trafiło to co nam potrzebne jako małżonkom i rodzinie, a poszukiwaliśmy naszej formacji od dłuższego czasu.
Czujemy się dobrze zaopiekowani formacyjnie, duchowo. Polecamy bardzo!
Chyba znaleźliśmy swoje miejsce, bo ogólnie to my skomplikowani jesteśmy i mało integrujący się tzn. nie czujący potrzeby integracji (teraz rozumiecie, że wieś dla nas idealna będzie 😉 )
Marcelina dała radę, uśmiechy wszystkim rozsyłała, spała podczas konferencji i w ogóle chusta rządziła 🙂
Zanim wyjechaliśmy to już mieliśmy nie jechać,nawet w piątek nie byliśmy na rozpoczęciu. Różne schody się zaczęły, ale warto było je pokonać, by na koniec wieczorem w niedzielę po rekolekcjach mieć TAKĄ rozmowę małżeńską! TAKĄ tzn. tak jednoczącą nas, z wnioskami na przyszłość - nawet nie wiecie (a może wiecie) jakiego to powera daje do działania, do modlitwy. Potwierdziło się po raz kolejny, że Jezus działa, żyje, przemienia,przynosi pokój i radość i też rozwiązanie dla trudnej kwestii.

Mieszkanie jednak dalej nie sprzedane, więc na ten rok powoli wyciszamy remont w sensie rozmachu, aczkolwiek pracy jest ogrom, więc Ony nie narzeka 😉

Kalendarz przedświąteczny poczyniam, bo chcę w przyszłym tygodniu ciasto na pierniki wstawić 🙂 O tym kalendarzu to na starym blogu będzie 🙂

Dodaj komentarz