Przeskocz do treści

6

Przedwiośnie się zaczęło od trzech dni, czuć i słychać 🙂 Ptaki świergolą, klucze chyba kaczek wracają, słońce świeci, niebo niebieskie, trawa nam wschodzi, wapno dziś zalałam i drzewa będę bielić, plany ogrodowe w trakcie, nasiona wyjęte i spisane brakujące, a dziś po raz pierwszy przyzwoicie temperatura była odczuwalna ok. 8°C - żyć  nie umierać! 😉 A martwiłam się w styczniu, bo wcale nie miałam ducha ogrodowego, spał w najlepsze, ale się obudził 😉

Wstępny plan ogrodowy 2017 zrobiłam oraz dla pamięci rysunek z ogrodem z 2016 roku.
2016 rok był dla nas szczególny, bo był naszym pierwszym wyszarpanym z chaszczy sezonem ogrodowym. Zanim przejdę do 2017 może podsumuje w kilku zdaniach nasze działania ogródkowe w 2016 roku 🙂

Ze względu na poród nie wszystko zasiałam w czasie zamierzonym, generalnie do sierpnia cały czas miałam trzytygodniowy poślizg, ale co miało wzejść wzeszło i przyniosło owoc w postaci warzywa czy kwiatu. Brakowało mi miejsca na niektóre warzywa i był gdzieniegdzie ścisk 😉

Rabatę dużą kwiatową całkiem nową udało mi się zrobić, chyba w tym roku dopiero naprawdę pokaże piękno. Posadziłam, posiałam dużo kwiatów: rudbekie, jeżówki, malwy, komosy, maki, łubin, ostróżki, nagietki i jeszcze chyba z 20 innych. Część siałam tylko z zamiarem zbioru nasion i to się udało, mam dużo swoich nasion, za dwa tygodnie zacznę siew w doniczki i od marca będę tworzyć dalszy ciąg rabaty. W warzywniku tez nie brakło kwiatów, ale tam głównie zagościły: dalie, nagietki, aksamitki i cynie.

plan ogrodu 2016

Najradośniejszą sytuacją było wykarczowanie sporego terenu, co jeszcze zimą wydawało się niemożliwe.

Najtrudniejszą sprawą były pomidory, bo wszystkie zniszczyła zaraza w jeden wieczór. To był ból i łzy! Jeszcze zerwaliśmy zielone, niby nieskażone, ale one też zczerniały.

 

Rok 2017 - mam nadzieję, że będzie lepszy i  z mniejszym ściskiem w warzywniku 😉 Ogród też powoli już jest w sowim docelowym miejscu, będzie jeszcze za szklarnią powiększony, ale to już bez pośpiechu - w tym roku na pewno nie.

Maliny, truskawki i porzeczki przesadzone na jesieni, następne porzeczki i agrest ukorzeniają się w stodole, szklarnia ma na razie przygotowany teren i czeka na budowę - zobaczymy czy się uda o czasie, powoli przygotowuję się do wysiewu nasion do doniczek. W plan jeszcze nie wpisałam, gdzie co będę siać, ale muszę doczytać co - koło - czego - lepiej rośnie. Jakoś nigdy nie zwracałam na to uwagi, ale może to pomoże lepiej rosnąć/owocować.

Największą okołoogrodową nowością w tym roku będą kury. Mają już swe miejsce wyznaczone, teraz trzeba ogrodzić i mogą mieszkać 🙂

Kwiatowo - planuję zrobić dwie duże rabaty, nasion uzbierałam sporo, więc będzie bezkosztowo można obsiać. W przyszłym roku zapiszę się gdzieś na wymianę nasion, zawsze nowa krew dojdzie 😉
Najbardziej chyba nie mogę się doczekać zielenizny i kwiatów 🙂

plan ogrodu

 

Zaliczyliśmy kolejnego wirusa, ale mam nadzieję ostatniego i powoli dochodzimy do siebie. Styczeń w tym roku wyjęty z życiorysu, a nawet połowa lutego.
Dziś z Marcysią po raz pierwszy byłyśmy w miejscowej bibliotece, wypożyczyłyśmy 4 książki, ale już trzy przeczytane po wejściu do domu. Oczywiście jutro chce tam iść znowu 😉
Józek wozi wózkiem dla lalek Marcelinę i o dziwo przesuwa nogami, nie mogę się nadziwić. Ony sprzęt uruchomił po 4 latach, więc mamy raj muzyczny 🙂

15

Czuję się przeczołgana psychicznie i fizycznie przez choroby, od 01 stycznia z dziećmi dwoma na raz choruję. Niestety poległam i Józek otrzymał antybiotyk tydzień temu, bo katar zszedł niżej, zapalenie oskrzeli jednak się wdało i postępowało. W sumie pierwszy katar, pierwsze choróbstwo i antybiotyk 🙁 Nebulizator spisuje się wyśmienicie, bez niego nie wyobrażam sobie chorowania. Marcysia już jeden wykończyła, więc użytkujemy następną wersję. Moje zadowolenie życiowe gdzieś już chyba poniżej zera jest, ale od trzech dni jest postęp, bo zaczęłam realizować swój noworoczny plan, który generalnie dopiero i tak tworzę 😉 To taki bajer piszesz i realizacja ;-))

Jakiś czas temu pisałam na blogu o bullet journal, że go niby dostosowałam do siebie i prowadzę. W dłuższej perspektywie nie zdał jednak u mnie rezultatu, od stycznia powróciłam do tradycyjnego kalendarza z rozpisanym tygodniem na dwóch stronach. Poczułam się swojsko i same plany zaczęły się układać 😉

Z planów wycieczkowych - planujemy co miesiąc gdzieś się ruszyć i nawet część miesięcy mamy już zaplanowane.

Z planów podwórkowo - ogrodowych - najważniejsze to kury, króliki, szklarnia, dalsze oswajanie terenu i tworzenie kwiatowych rabat.

Z planów osobistych - to wdrożenie biegania i codziennego zapisu choć jednym zdaniem rozważania Słowa Bożego. Obiecałam sobie częstsze pisanie, ale życie pewnie jak zwykle to zweryfikuje 😉

Z dzieciowych - Marcelina mnie niejako zmusza do poszukiwania różnych zadań codziennych dla niej, więc umówiłyśmy się na pudełko do którego będę jej wrzucać jakąś inspirację albo zadanie do wykonania. Trochę to testujemy i bardzo jej się podoba. Mnie zmusza do nauki systematyczności i szukania, co generalnie też mi się podoba 😉

Z małżeńskich - są tajemne, więc nie zdradzę 🙂

Z finansowych - zamierzam po 3 latach przerwy znów w ryzach trzymać budżet domowy, spisać go przynajmniej przez 2 miesiące i zobaczyć gdzie pieniądze uciekają 😉

Swieca

Mam nadzieję, że uda mi się jutro lub w niedzielę jeszcze podsumowanie fotograficzne roku 2016 zrobić, choć niczego już nie jestem pewna 😉

Choinka i ozdoby wszelakie świąteczne zimują już w kartonie i czekają na swoje 5 minut za rok. Przestrzeń nam się zrobiła, jakoś jaśniej i dzień dłuższy. Wiem, że nawet środka zimy jeszcze nie ma, ale ja już czekam wiosny, zwłaszcza jak zeszłoroczne zdjęcia oglądam 😉

 

10

Pochwalić się chciałam, że wreszcie od 1,5 miesiąca udaje mi się regularnie realizować codzienny plan dnia. Bardzo fajnie trzyma mnie w ryzach i o dziwo więcej przez to realizuję z założonego planu. Nawet wszelkie wyjazdy dostosowałam do planu, albo jadę o 9.30 by wrócić do 12.30 albo jadę po obiedzie (nawet nie wiecie jak dzięki temu odzyskałam panowanie nad dniem!).

Jeszcze tylko plan sprzątania muszę na nowo ułożyć i będzie super. Ten, który miałam do tej pory mocno się zdezaktualizował, bo i miejsce zamieszkania nam się zmieniło i dzieci nam przybyło 😉

Plan dnia
7.00    pobudka, śniadanie
8.30    sprzątanie
9.30    zadania przewidziane na ten dzień
12.30  przygotowanie, obiadu, obiad
14.00  czas wolny albo dalsze zadania przewidziane na ten dzień
18.30  przygotowanie kolacji, kolacja
19.30  przygotowanie do spania
20.30  czas NASZ wspólny, wolny albo dokończenie zadań z dnia

Zafascynowała mnie jakiś czas temu moda panująca na bullet journal czyli idealny planer dnia [TU można na Pintereście podejrzeć]. Generalnie doszłam do wniosku, że od wielu lat takie coś prowadzę tylko w kalendarzu a nie w zeszycie, więc tym bardziej pomyślałam "to  dla mnie". Założyłam ładny zeszyt z zadaniami podzielonymi na miesiąc i tydzień oraz różnymi listami - bardziej się sprawdza niż kalendarz, tylko nie ozdabiam, bo nie mam zbyt dużo czasu. Popracuję nad tym 😉

Takie pisanie zadaniowe zawsze świetnie mnie porządkowało i dość jasno wytyczało co będę robić. Przez jakiś tego nie robiłam i miałam poczucie bałaganu życiowego. Zatem mój cudny zeszyt (wreszcie karteczek nie gubię) zawiera:

  • stronę tytułową,
  • spis treści,
  • stronę pt. Codzienności Baśkowe [to się bardzo sprawdza przy wyrabianiu nawyków, popatrzę i wiem czego jeszcze nie zrobiłam, a założyłam sobie, że będę robić codziennie. Podobno nawyki wyrabiają się 21 dni, więc mam szansę ;-)],
  • spisane zamierzenia na najbliższy rok,
  • rozpisany rok na dwóch kartkach [wpisuję tu konkretne spotkania czy wizyty, które się pojawiają, a nie mam jeszcze zaplanowanych kolejnych miesięcy]
  • strona z zadaniami do realizacji na dany miesiąc + określam nad czym chcę pracować w danym miesiącu [Bóg, mąż, dzieci, dom, ja sama tzn. kiedyś z jakiejś książki wzięłam sobie taką rozpiskę do pracy nad sobą i od wielu lat to się u mnie sprawdza],
  • strona z zadaniami do realizacji na dany tydzień [staram się zawsze w niedzielę spisać zadania na nowy tydzień] + lista posiłków [to mi idzie najgorzej],
  • od tyłu zeszytu idę z listami np. zakupy dla domu, pomysły do realizacji w domu, plan ogrodowy, pomysły na rok liturgiczny, moja idealna szafa, filmy do obejrzenia, itd.

Z uwag praktycznych to rozważam przy następnym zeszycie przejście na skoroszyt z przepinanymi kartkami + koszulki, bo nie widzę potrzeby przepisywania list.

Przy okazji podzielę się pewnym spostrzeżeniem i refleksją, która się narodziła we mnie przy spacerowaniu po blogach dla mnie zupełnie nowych. Ludzie rozumieją różne pojęcia zupełnie inaczej niż ja. Niby proste i oczywiste, ale mnie to bardzo uderzyło, że dałam się zwieść niektórych blogom i temu co ludzie piszą, jak rozumieją czy wręcz wyolbrzymiają pewne sprawy, rzeczy.
Kamyczkiem, który ruszył całą lawinę kolejnych spostrzeżeń, było zauważenie jak ludzie spisują swoje listy zadań do zrobienia i np. piszą co mają zrobić na dany dzień czy tydzień,a tam wypisane same drobnostki (w moim odczuciu) i oczywistości. Wiem, wiem, każdy jest inny, ALE ile razy można pisać o zrobieniu obiadu czy wstawieniu prania?
Tudzież na przykład okazuje się, że jak ktoś pisze o uprawianiu truskawek to mi przed oczami od razu staje ileś grządek truskawek, a ktoś miał na myśli (co okazuje się po jakimś czasie), że uprawia 3 krzaczki truskawek w skrzynce przy tarasie 🙂 No zupełnie inna perspektywa patrzenia, ilości pracy do wykonania itd. Od razu zrobiło mi się lżej i wyjaśniło dlaczego mi to wolniej idzie...
Zdrowego dystansu nabrałam 🙂

nowe twarze w kocim świecie 😉

4

Jakiś czas temu, a dokładniej na początku Wielkiego Postu doszłam do wniosku, że uciekam przed teraźniejszością, od tu i teraz, że z jednej strony niby tą codzienność łapię i robię kilka rzeczy na raz, ale z drugiej ucieka mi między palcami. Przynajmniej takie miałam odczucie i coś w tym jednak było. Wraz z początkiem Wielkiego Postu narzuciłam
sobie pewien rygor i dziś mogę stwierdzić, że okazuje się być on dla mnie zbawienny. Jako, że lubię pisane plany to przyjęłam sobie pewne filary: 
Modlitwa

Choć zawsze się tego wypierałam i uważałam, że poranek to nie jest mój czas na modlitwę…  Jedyny, spokojny dla
mnie czas na modlitwę znalazłam właśnie rano. Z początku wydawało mi się to niemożliwe do wykonania, ale analizując swój dzień doszłam do wniosku, że jedynie poranek ma w miarę stały tryb i nauczyłam się codziennie zaczynać dzień od modlitwy i rozważania Pisma św. Pomaga mi to ustawić dzień we właściwym porządku i wracać myślami w ciągu dnia to przeczytanego tekstu..

Planowanie
Kocham planowanie 😉 Lubię tworzyć listy i określać priorytety. Mam poczucie, zwłaszcza teraz jak jesteśmy w częściowym rozdzieleniu z Onym, że panuję nad remontem, domem jednym i drugim, zakupami, dzieckiem i tysiącem innych rzeczy 🙂 Na razie na szczęście, nie muszę gotować (a brakuje mi już tego ;-)) Ma to też swój dodatkowy, ogromny plus, że uczę się patrzeć w przyszłość i ustalać, co mogę teraz zrobić, aby później było trochę lepiej, wygodniej... jest to dla mnie bardzo rozwojowe w zasadzie w każdym aspekcie życia..

Zapisywanie
Z początku myślałam, by każdego dnia choć dwa zdania napisać co się działo, ale w moim przypadku nie zdało to rezultatu. Idealnym rozwiązaniem dla mnie jest spisanie tego ci się działo w kilku zdaniach raz w tygodniu w kalendarzu. Dlatego też zainspirowałam się TYM miesięcznym biuletynem, by wraz ze zdjęciami stworzyć taką comiesięczna kronikę rodzinną.  Właśnie tworzę numer pierwszy. I będzie jak znalazł kronika rodzinna uzupełniona 😉

 
 
 
 
 
Podsumowując, napisałam tego posta by być może kogoś też zainspirować. Mi osobiście bardzo to pomaga w codzienności 🙂