hmm.. mam problem jak to napisać i co napisać
...
... list doszedł, przeczytałam chyba z 4 razy...
zawierał zupełnie co innego niż myślałam, ale był szczery, bardzo szczery
i mimo wszystko bardzo się cieszę, że taki jest i wszystko wyjaśnł:))
i mimo wszystko bardzo się cieszę, że taki jest i wszystko wyjaśnł:)) czyli jesteśmy dobrymi znajomymi i nic więcej:)....
rozjaśnił całą sytuację... pozwolił mi docenić to co mam wokół siebie, w jakiś sposób pozbawił mnie zludzeń.... mój instynkt kobiecy mnie nie zawiódl, bo mimo chodzenia głową w chmurach to czułam nieokreślony lęk, o którym nie mówiłam glośno... i okzało się, że był uzasadniony....
.... mój instynkt kobiecy mnie nie zawiódl, bo mimo chodzenia głową w chmurach to czułam nieokreślony lęk, o którym nie mówiłam glośno... i okzało się, że był uzasadniony....wiem, że to trudne do uwierzenia, ale cieszę się, że tak sie stało, naprawdę!
miłego dnia:)
, a on nie dotarl... dziś czynie to samo tylko z dużo większa niecierpliwością, zwłaszcza, że "wyciągnełam" od nadawcy - Onego co nieco
bardzo proszę Pana Listonosza o szybkie dostarczenie listu![:-]](https://i0.wp.com/i.wp.pl/a/i/blog/emot/smile23.gif?resize=19%2C19&ssl=1 ":-]"){kind=small}
... mieszkam na wsi, robię co chcę, mam fajową rodzinkę, kilku przyjaciół, mam co jeść,, gdzie spać, spokój, ciszę, a gdy mam chęć to i jest glośno, chyba się zakochałam z wzajemnością, mam wolnośc wypowiadania się, nie muszę się obawiać bomb, moge się śmiac do woli, korzytsać ze sloneczka, lasu, jeziorka, oglądac zachody slońca ....... tyle dobrego wokolo tylko czy potrafię się z tego cieszyć i to docenić?? 